“Schaduwwerkster” in het licht

Deze week is het Poëzieweek. De kracht van poëzie is dat ze woorden geeft aan een gevoel, zonder het expliciet te benoemen. Ze kan vrolijk stemmen of juist ontroeren. Ze maakt zichtbaar wat anders onzichtbaar blijft. Daarom delen we graag een gedicht met u.

Dorpsdichter Ton van Leijen schreef vorig jaar een gedicht over mantelzorg. Over de stille kracht van mensen die er zijn voor een ander. Over liefde en plicht die samengaan. Over wat het vraagt, en wat het geeft. Misschien herkent u zich erin, misschien ook niet. Het is in ieder geval een mooi moment om er bij stil te staan.

Door Ton van Leijen, in maart 2025 geplaatst in de Huis aan Huis OIdebroek:

In stilte beweegt ze in het decor

rond een leven waar ze zich aan geeft

en ongemak draagbaar, lijden zachter maakt

vasthoudende zorg uit plicht en liefde

schaduwwerkster

haar motivatie is sterk, toch smeult

soms het schurende besef dat ze sluipend

inlevert; hoe zou haar leven zijn als het

anders was verlopen; ze graaft naar een beeld

van wie ze ooit was

maar onderdrukt dat snel, dit was haar keus

en werd haar roeping, vrijwillig voegt ze in

onderschikt, cijfert zich weg, doet wat ze goed kan

beseft: eens heb ik misschien zelf

zo’n mantel nodig

—

In Oldebroek zijn bijna zevenduizend mensen mantelzorger. Ruim zeshonderd van hen zijn zwaarbelast. Dat zijn buren, vrienden of familieleden, die in stilte zorgen voor een ander. Vaak met heel veel liefde, soms geboren uit noodzaak, maar meestal een mix van beide. Laten we ze niet vergeten.