Vertrouwen vraagt daden: onze inbreng bij Rondje Politiek

Woensdag 9 september 2026 waren we te gast bij Rondje Politiek van Loco FM. Onze fractievoorzitter Frank van ’t Ende zat aan tafel met Geerco André van de ChristenUnie. Een week na het spoeddebat over de vakantiefoto’s van wethouder Tom de Nooijer (CVO) blikten we terug op het debat en spraken we over wat er nu nodig is. In dit verslag staan vier onderwerpen centraal: het geschonden vertrouwen, het dode schaap en het wolvenbeleid, de spreidingswet en het schrappen van het LHBTIQ+-beleid.

Vertrouwen na de motie van wantrouwen

Op 2 september steunden wij samen met de ChristenUnie een motie van wantrouwen tegen wethouder De Nooijer. De coalitie van CVO, SGP en ABO wees de motie af. Voor ons ging het daarbij niet alleen om de wethouder zelf, maar ook om het ambt en om de norm die de gemeenteraad stelt.

Zoals Frank het in de uitzending verwoordde: “Ja, is dit een soort precedent.” Tegelijkertijd willen we niet blijven hangen in het debat van vorige week. Er moet verder worden gewerkt aan het vertrouwen tussen de raad, het college en de samenleving. “We gaan door. Dan moeten we pleisters gaan plakken. En dat moeten we wel samen doen.”

Dat vertrouwen is niet alleen in de gemeenteraad geraakt. De situatie rond de Skeelerclub Oldebroek laat zien dat de gevolgen ook daarbuiten merkbaar zijn. Tijdens het NK skeeleren vroeg de club de gemeente om De Nooijer, als wethouder van sport, vanwege de ontstane onrust geen medailles te laten uitreiken. Burgemeester Tanja Haseloop-Amsing nam die taak over. (Bron: Omroep Gelderland.)

Ook ons eigen vertrouwen in de samenwerking met het college was al eerder onder druk komen te staan. Tijdens de coalitievorming werd om input gevraagd. Wij leverden vijf punten aan. In de terugkoppeling leek daar ruimte voor te zijn, maar in de uiteindelijke uitwerking zagen we daar weinig van terug. Frank zei daarover: “Volledige weg is opengebroken. Want er gebeurt niks.”

Daar moet verandering in komen. Als er om input wordt gevraagd, moet duidelijk zijn wat ermee gebeurt. Als iets niet wordt overgenomen, moet dat gewoon worden uitgelegd. En als er afspraken worden gemaakt, moeten die worden uitgevoerd.

Dode schapen en wolven: fatsoen en verstandig beleid

Rond de beëdiging van het nieuwe college stond een kar vol dode schapen. Later werd opnieuw een dood schaap, voorzien van een brief, bij het gemeentehuis neergelegd. Protesteren en demonstreren zijn legitieme manieren om je ongenoegen te uiten. Maar daar ligt een grens. Frank was daar duidelijk over: “Elk dood schaap is foute boel.”

Tegelijkertijd moet het debat over de wolf niet worden gereduceerd tot dit soort acties. Het gaat uiteindelijk om beleid dat werkt. Vergoedingen, regels en verzekeringen moeten op elkaar aansluiten en we kunnen daarbij ook kijken naar de manier waarop andere landen met de aanwezigheid van wolven omgaan.

Zoals Frank zei: “En sterker nog, net over de grens weten ze hoe het werkt.”

Spreidingswet: regie vanuit het college

Ook de spreidingswet kwam aan bod. De wet verdeelt de opvangopgave over gemeenten en kent daarbij een interventieladder. Oldebroek is inmiddels op de volgende trede gezet omdat er volgens het Rijk onvoldoende voortgang is.

Dat vraagt wat ons betreft niet om verdere vertraging, maar om een duidelijke koers. Het college moet met de regio samenwerken en de gemeenteraad een concreet voorstel voorleggen. De raad moet vervolgens kunnen besluiten over een plan dat uitvoerbaar is.

Frank vatte de boodschap van de minister als volgt samen: “En het is tijd dat jullie aan de wet gaan voldoen.”

Dat betekent ook dat het college duidelijk moet maken wat het van de gemeenteraad nodig heeft. Zoals Frank tegen de portefeuillehouder zei: “Vertel ons dan wat wij als raad moeten besluiten.”

Daarna kan de uitvoering beginnen. Ook vanuit de samenleving is bereidheid om bij te dragen. Kerken, vrijwilligers en inwoners hebben vaker laten weten dat ze willen helpen. Frank zei daarover: “Zal ongetwijfeld vanuit allerlei kerken ook geholpen willen worden.”

Maar daarvoor moet er wel eerst een concreet plan liggen.

LHBTIQ+-beleid: het gaat om meer dan een vlag

Het voorstel om het LHBTIQ+-beleid van de gemeente te schrappen gaat volgens ons niet over een vlag. Het gaat over de vraag of de gemeente specifieke aandacht wil houden voor mensen die te maken krijgen met uitsluiting, discriminatie of onveiligheid.

Dat soort beleid is op zichzelf niet uitzonderlijk. De gemeente voert ook gericht beleid voor bijvoorbeeld ouderen en mensen met een beperking. Het is dan logisch om ook aandacht te houden voor inwoners die vanwege hun seksuele oriëntatie of genderidentiteit met onveiligheid of discriminatie te maken krijgen.

Frank zei daarover: “En nogmaals, ging het maar alleen om de vlag.”

Onze eigen mailbox maakte bovendien duidelijk dat dit onderwerp niet theoretisch is. Naar aanleiding van onze inzet ontvingen we veel haatdragende reacties richting homoseksuele mensen. Zoals Frank zei: “Wij hebben een hoop homo-haat in onze mailbox gehad.”

Juist daarom willen we het gesprek voeren over wat de gemeente concreet kan doen. Hoe zorgen we ervoor dat mensen zich veilig voelen? Hoe worden meldingen opgepakt? Hoe zorgen we voor gesprekken die begrip vergroten en uitsluiting tegengaan?

Als het beleid wordt aangepast of geschrapt, moet daar een serieus antwoord op komen. Niet alleen op de vraag wat er verdwijnt, maar vooral op de vraag wat ervoor in de plaats komt.

Daar willen wij het gesprek over voeren: inhoudelijk en met aandacht voor de inwoners om wie het gaat.

De uitzending van Rondje Politiek is terug te luisteren via Loco FM.