Wim Kruis: ‘Mensen komen daar, luisteren, praten en gaan anders naar huis dan ze kwamen’
Wim Kruis zit donderdagmiddag op de bank in zijn woonkamer, een dag na de bijeenkomst van ouderenbond ANBO-PCOB Wezep in de Kruiskerk. Hij vertelt over hoe hij twijfelde of hij wel zou gaan. “Heel eerlijk gezegd was ik eerst wat huiverig.” Waarom? “Ik heb niet zo veel met ouderen”, lacht de 79-jarige.
Toch liet hij zich overhalen. Als ik hem ernaar vraag, straalt hij:. “Geen moment spijt van gehad.” Op het programma van deze eerste bijeenkomst van 2026 stond een presentatie over de Elfstedentochten. De toon was meteen gezet toen voorzitter Jan Bredewout de zaal binnenkwam in schaatstenue.
Kort na tweeën nam Bredewout de zaal mee langs de geschiedenis van de Elfstedentocht in Friesland. Aan de hand van foto’s, filmfragmenten en persoonlijke anekdotes schetste hij een beeld van het ijs, de kou en van doorzettingsvermogen. Ook de alternatieve Elfstedentochten op de Weissensee in Oostenrijk kwamen aan bod. Dit is een tocht waaraan Bredewout zelf meer dan dertig jaar deelnam.
Wim Kruis volgde de middag met belangstelling. In de verhalen over presteren, volhouden en grenzen verleggen herkende hij veel uit zijn eigen sportverleden. Jarenlang was hij actief in de wielersport. Eerst als renner en later als ploegleider. Hij was betrokken bij teams waar later renners als Annemiek van Vleuten en Kirsten Wild uit voortkwamen. Samen met zijn partner, kopvrouw Monique Knol, stond hij aan de basis van de eerste UCI-vrouwenformatie Jamin. Voor zijn jarenlange inzet voor de sport ontving hij eind 2023 het Gouden Wiel van de KNWU.
Die achtergrond bracht hem in de Kruiskerk op een idee. “Ik begreep dat ze hier vaker van dit soort bijeenkomsten hebben”, vertelt hij. “Toen heb ik voorgesteld om zelf ook eens wat te komen vertellen. Over wielrennen en over de Olympische Spelen.” Dat voorstel werd positief ontvangen en Wim gaat een presentatie voorbereiden. Ik vraag naar wat hem zo raakt. “Ik sta op de lijst van Sociaal & Duurzaam Oldebroek. Mijn punt daar, waar ik altijd voor opkom, is dat ik het belangrijk vind dat ouderen niet alleen thuis zitten. Dat ze plekken hebben waar ze naartoe kunnen. Én ik zet me graag in voor de sport. Dat vind ik belangrijk. Hier kwam dat samen.”
Hij vouwt zijn handen samen in zijn schoot. “Je ziet wat het doet”, vervolgt hij. “Mensen komen daar, luisteren, praten en gaan anders weer naar huis dan ze kwamen. Dat is toch prachtig?”
Dankzij ANBO-PCOB Wezep en de inzet van vrijwilligers blijven dit soort middagen mogelijk. Ze bieden ruimte voor ontmoeting en voor het delen van verhalen en vervullen daarmee een duidelijke sociale functie. Belangstellenden kunnen zonder aanmelding binnenlopen; de bijeenkomsten zijn vrij toegankelijk. Misschien komt u Wim Kruis er de volgende keer tegen. Al dan niet in wielerkledij.